kunst en publieke ruimte 

       
een representatief overzicht van kunst in de openbare ruimte in Nederland van 1970 tot heden | over deze site | hulp bij vinden

Wilhelminapark

Het kunstenaarsduo Fortuyn/O'Brien bestond uit Irene Drooglever Fortuyn (1959) en Robert O'Brien (1951-1988). Na het overlijden van O'Brien besloot Fortuyn om onder dezelfde naam verder te werken. Richtte Fortuyn/O’Brien zich wat betreft hun kunstwerken voor de openbare ruimte aanvankelijk op de ervaring van een locatie, later wordt de sociale functie ervan steeds belangrijker.
Het ontwerp voor het Amsterdamse Wilhelminapark is hiervan een goed voorbeeld. Het omvat een ruimtelijke indeling van het park met objecten als een geurbomen-encyclopedie, een honden-uitlaatgebied met bronzen boomstronken, bakstenen banken met houten zittingen en leuningen, en tenslotte een ovalen constructie van staal met verlichting en schommels waarlangs Italiaanse populieren zijn geplant. Het ontwerp is gebaseerd op het vraagstuk van de hedendaagse betekenis van een stadspark. Alle functies zijn naar de randen van het park verplaatst waardoor de vrijgekomen (centrale) ruimte biedt aan de ovalen constructie met de populieren.
In de jaren tachtig was het kunstenaarsduo Fortuyn/O’Brien toonaangevend binnen de beeldhouwkunst, omdat zij de beeldhouwkunst ‘an sich’ tot onderwerp van hun werk maakten en de theorievorming het terrein van de beeldhouwkunst binnenhaalden. Ook later werk van Fortuyn/O'Brien is altijd gerelateerd aan de ruimte waarin het staat. Irene Fortuyn onderzoekt hoe de sculptuur onze ervaring van de ruimte beïnvloedt, en vice versa: hoe onze ervaring van materiaal en vorm afhankelijk is van de ruimtelijke context. Het gebruik van tuinobjecten zoals banken of prieeltjes wijst op het in cultuur gebrachte landschap: de gedomesticeerde natuur. (VH)


foto: Peter Edel

Kunstenaars: