kunst en publieke ruimte 

       
een representatief overzicht van kunst in de openbare ruimte in Nederland van 1970 tot heden | over deze site | hulp bij vinden

Zonder titel

De surrealistische humor van Joost Swarte (1947) is niet meer alleen in zijn stripboeken te zien, maar ook in de achttien ramen en twee samengestelde raampartijen van een nieuwbouwcomplex aan de Marnixstraat in Amsterdam. De kracht van deze humoristische voorstellingen in de zo herkenbare Swartestijl ligt in het feit dat Swarte altijd refereert aan alledaagse gebeurtenissen, waardoor de voorstellingen voor iedereen herkenbaar zijn. Binnen de traditie van glas-in-loodramen staat dit werk op zichzelf. Passen de ramen van het Amsterdamse Scheepvaarthuis nog binnen het totaalconcept van de Amsterdamse School, en verwijzen de ramen van Hans van Houwelingen en Berend Strik voor Paradiso deels naar de geschiedenis van het gebouw, in de Marnixstraat gaat het ‘slechts’ om een vrolijke noot in een straat die door velen beschouwd wordt als mistroostig en kil.
De ramen zijn overdag voornamelijk van binnen te bekijken; ’s avonds geven de verlichte trappenhuizen de kleurenrijkdom van de ramen prijs. In de voorstellingen heeft Swarte interieurtaferelen met die van het straatleven vermengd. Een metro-ingang leidt naar een wijnkelder, een tafel is een brug en lantaarns zijn tegelijk schemerlampen of wijnglazen. Elders ligt een vis te slapen en vogels kijken televisie.

Kort na deze ramen rondde Swarte een ander glas-in-lood-project af. Voor het zwembad De Wisselaar in Breda ontwierp hij vijf nieuwe ramen met ‘zwemheiligen’, die genoemd zijn naar eigenschappen van een goede zwemmer: Licht, Sluw, Koel, Gezond en Snel. (VH)


foto: Luuk Kramer

Kunstenaars: