kunst en publieke ruimte 

       
een representatief overzicht van kunst in de openbare ruimte in Nederland van 1970 tot heden | over deze site | hulp bij vinden

De oneindige ruimte

Wie regelmatig naar het journaal kijkt herkent ze vast: de grote geschilderde panelen van Rudi van de Wint (1942 - 2006), die het decor vormen van debatterende politici in de plenaire vergaderzaal van de Tweede Kamer. Het gegeven van de zes driehoekige segmenten van de wand werd door architect Pi de Bruijn aangereikt, maar de afmetingen van de schilderijen, de plaatsing ervan tegen de wand en de diverse insnedes in de wand werden door de kunstenaar zelf bepaald. Het resultaat is indrukwekkend, niet alleen vanwege de grootte maar ook omdat de panelen aansluiten bij de symmetrie van de zaal. De tien schilderijen zijn geïntegreerd in de wand omdat ook de zijkanten van de wandsegmenten er deel van uitmaken. Zo ontstaat een sculpturale werking: lopend langs de wand verandert het werk van vorm.

Het streven naar eenheid tussen schilder-, beeldhouwkunst en architectuur is kenmerkend voor het werk van Van de Wint. Vanaf de jaren zeventig werd de ruimte om het schilderij heen een steeds belangrijker gegeven. De toen ontstane ruimtelijke constructies die fungeerden als drager van de schildering, waren tevens een reactie op de museumwereld die met haar anonieme witte museumwanden volgens Van de Wint niet meer de plek was ‘waar de traditie beschermd en de klassieken verdedigd werden’. Bij kunst in opdracht gaat Van de Wint overigens niet volledig van de locatie uit, want dat ziet hij als een te grote aanpassing aan de omgeving. Toch gaan zijn ‘autonome schilderingen’ uiteindelijk wel een relatie aan met hun omgeving. (VH)


foto: Oerlemans Van Reeken Studio


foto: Oerlemans Van Reeken Studio

Kunstenaars: