kunst en publieke ruimte 

       
een representatief overzicht van kunst in de openbare ruimte in Nederland van 1970 tot heden | over deze site | hulp bij vinden

Zonder titel

In de jaren zestig en zeventig gingen kunstenaars zich richten op de vormgeving van de buitenruimten van gebouwen. In een abstract geometrische vormentaal, en met voor de beeldhouwkunst oneigenlijke materialen zoals beton en baksteen, werd gezocht naar een optimalisering en intensivering van de (publieke) functies van deze gebieden. Het door Jan Hein Daniëls ontworpen plein in de Van der Marckstraat is een laat voorbeeld van zo’n omgevingskunstwerk. Het cirkelvormige plein met in het midden een zuil is interessant, omdat het naar twee perioden verwijst die van invloed waren op de ontwikkeling van kunst in de openbare ruimte. Enerzijds is het ontwerp met zijn geometrische vormentaal een voorbeeld van omgevingsvormgeving uit de jaren zestig en zeventig. Anderzijds refereert de zuil aan classicistische architectuur en dit verwijzen naar en citeren van kunsthistorische voorbeelden is kenmerkend voor het postmoderne gedachtegoed uit de jaren tachtig. (VH)


foto: onbekend

Kunstenaars: