kunst en publieke ruimte 

       
een representatief overzicht van kunst in de openbare ruimte in Nederland van 1970 tot heden | over deze site | hulp bij vinden

Waaiboei

Natuurverschijnselen zoals licht, regen, wind of de draaiing van de aarde vormen vaak het uitgangspunt van de beelden van Martin Borchert (1965). Een kunstwerk is voor hem een bouwwerk of instrument om natuurlijk fenomenen op een inventieve manier zichtbaar te maken. In 1993 werd het laatste stuk Groningse zeedijk op deltahoogte gebracht, waarmee de waterbeheersing in Oost-Groningen en Zuidoost-Drenthe aanzienlijk verbeterde. Martin Borchert kreeg de opdracht om een beeld te maken ter markering van het sluizencomplex bij Nieuwe Statenzijl. Gezien het grote open complex ging de wens uit naar een monumentaal werk en, gelet op de grondslag en de wind bij de locatie, werd aangeraden rekening te houden met de noodzaak van een zware fundering. Borchert draaide deze redenering om en creëerde een object dat helemaal geen fundering nodig heeft en kan bewegen door de wind. ‘De Waaiboei’ is een bijna acht meter hoge tuimelaar die wat de vorm betreft zowel doet denken aan een boei als aan de spits van een kerktoren. Hij heeft een met beton verzwaarde, bolvormige onderkant, staat los op een schaalvormige basis en beweegt met de wind. Hoe harder het waait, hoe groter de uitslag van de tuimelaar. Aan de hoek waarnaar ‘De Waaiboei’ overhelt, is te zien waar de wind vandaan komt. Het beeld staat boven op de dijk en is daardoor in de wijde omgeving zichtbaar, zowel van het land als vanaf het water. (MS)


foto: Harry Cock


foto: Harry Cock

Kunstenaars: