kunst en publieke ruimte 

       
een representatief overzicht van kunst in de openbare ruimte in Nederland van 1970 tot heden | over deze site | hulp bij vinden

Koeien denken heel diep na

Eind jaren tachtig nam de provincie Noord-Brabant het initiatief om een nieuw, professioneel jeugdtheater op te richten. Dit werd Theater Artemis, gevestigd in de Prekerspoort, een historisch pand in het centrum van Den Bosch. De entree van dit pand bevindt zich aan het eind van een onooglijk steegje, de Predikherenpoort, een zijstraatje van de drukke Hinthamerstraat. Ter gelegenheid van de opening van de verbouwde Prekerspoort schonk het ministerie van WVC een geldbedrag aan de gemeente waarmee een kunstwerk gerealiseerd kon worden. De gemeente en Artemis waren het er snel over eens dat een kunstwerk de entree van het theater een eigen gezicht moest geven en de bezoeker van de Hinthamerpromenade moest prikkelen om het steegje in te lopen. Hans van Houwelingen (1957) heeft ervoor gezorgd dat zowel het pand als het steegje een theatrale, vervreemdende sfeer heeft gekregen.

In eerste instantie dringt het niet goed door wat je ziet. Wat het meest in het oog springt zijn twee bronzen jachthonden tegen de gevel die naar de bezoekers van het pand kijken. Zij kunnen opgevat worden als verwijzingen naar Artemis, de godin van de jacht, maar het kunnen ook gewoon waakhonden zijn. Als je langer kijkt zie je dat er met de poort waartegen ze bevestigd zijn iets raars aan de hand is. Het is geen echte poort, maar een herhaling van de toegangspoort van Artemis. Het is een poort op een poort die nergens toe leidt. Of is het een toegang naar de godenwereld? Het werk roept veel vragen op. Alleen de titel al, ‘Koeien denken heel diep na’, is een raadsel waar je eindeloos over na kunt denken. In de folder die ter gelegenheid van de onthulling werd uitgegeven schreef Van Houwelingen een korte tekst, die als volgt begint: ‘Kijk, riep het kind, kijk! Mevrouw en Meneer keken op, maar wisten niet waarheen ze moesten kijken. Er is nog niets te zien, kind, zei Mevrouw. Achter de deur gaat alles beginnen, vulde Meneer aan. Maar het kind hield stil en keek omhoog. Doorlopen, zei Meneer en Mevrouw vond hetzelfde. Er staat een deur op de deur, riep het kind. Toen zagen Meneer en Mevrouw het ook, ze stonden stil en dachten na. Waarom staat er een deur op een deur? Vroeg het kind. Meneer begon te kuchen en Mevrouw begon te zweten. Maar toen vond Meneer een antwoord en hij zei: het is kunst.’ (LJ)


foto: Gemeente 's-Hertogenbosch

Kunstenaars: