kunst en publieke ruimte 

       
een representatief overzicht van kunst in de openbare ruimte in Nederland van 1970 tot heden | over deze site | hulp bij vinden

Zonder titel

In de wachtruimte van het gerechtsgebouw in Groningen stulpen allerlei objecten uit een glazen wand die uitzicht biedt op de tuin. Het zijn transparante voorwerpen, maar als ze een straaltje licht absorberen, lijken ze van vloeibaar zilver. Een keurig opgevouwen herenoverhemd, een babyjurkje, een mobiele telefoon en een veldfles ogen als de inhoud van een koffer. Iets verderop vormen twee vissen en een theedoek een hedendaags stilleven. De objecten vormen een compositie die leest als een muziekstuk; ze volgen een ritme dat door pauzes wordt onderbroken. Al wachtend en kijkend worden de voorwerpen langzaamaan verwijzingen naar een niet vaststaand verhaal. Een grote rode beuk en de veranderlijke lucht boven Groningen vormen het decor voor het werk. Rein Jelle Terpstra (1960) maakte de 82 objecten uit loodkristal. De afgietsels hebben iets nostalgisch, doordat sommige objecten gedateerd aandoen, zoals een zaklamp uit de jaren zestig. Tegelijkertijd behoren ook uitermate moderne producten als een Philips scheerapparaat en een mobiele telefoon tot de verzameling objecten.

De plaatsing van dit werk in het gerechtshof heeft invloed op de interpretatie van het werk. De objecten zijn niet neutraal, maar lijken de status van corpus delicti te verkrijgen. Het boek Wereldlijke Macht van Maria Correlli, temidden van de vele andere voorwerpen op de ruit, is een directe verwijzing naar de rechtsspraak die in het gebouw plaatsvindt. Tegelijkertijd maakt het boek met de Jugendstil-kaft de scheiding duidelijk tussen de wereldlijke macht en het onaardse van de installatie door het vreemde, lichte materiaal; een symbool voor de geestelijke macht. De lichtheid van de dingen in combinatie met de willekeurige keuze van de voorwerpen, die zowel ouderwets als eigentijds zijn, maakt deze ‘installatie’ universeel en ongrijpbaar, maar tegelijkertijd herkenbaar en vertrouwd.

Terpstra maakt in zijn werk voor openbare ruimtes regelmatig gebruik van fotografie, zoals ook blijkt uit zijn installatie voor de Flat Groeneveen in de Bijlmermeer, waar hij ronde voorwerpen die doen denken aan schotelantennes voorzag van gefotografeerde stedelijke en groene landschappen. Hij was tevens initiatiefnemer voor de tentoonstelling 'Nabeelden' in het Nederlands Foto Instituut in 2002. Deze tentoonstelling van niet gemaakte foto’s bestond uit bijdragen van diverse fotografen en kunstenaars. Terpstra vroeg de deelnemers naar hun verhaal over de foto die niet is genomen, maar als een hardnekkig nabeeld in de herinnering wordt meegedragen. Het werk in het gerechtsgebouw past binnen het fotografisch oeuvre van Terpstra. De kunstenaar benadert het medium vanuit originele invalshoeken. Elementen uit de fotografie zoals het gebruik van licht of het vastleggen van realiteit, past hij toe in diverse kunstuitingen op het grensvlak tussen beeldende kunst en fotografie. Het afgieten van voorwerpen is, net als fotografie, een manier om de werkelijkheid te dupliceren en te interpreteren. (ML)


foto: Rein Jelle Terpstra


foto: Rein Jelle Terpstra


foto: Rein Jelle Terpstra


foto: Rein Jelle Terpstra

Kunstenaars: